Koekjes met chocolade ... altijd goed!

Een jaar geleden ben ik begonnen met bakken op de vrijdagmiddag. Heerlijk om met mijn gezin in het weekend van iets eigen gebakkens te kunnen smullen. Koekjes, brownie, cake, muffins, taart... Best vaak was chocolade één van de ingrediënten, want wat is er nu lekkerder dan chocolade. In dit blog lees je over een aantal chocoladekoekjes, die ik heb gebakken.

Chocolate chip cookies

Chocolate chip cookies zijn typisch Amerikaanse koekjes. Heerlijk knapperig van buiten en chewy van binnen. Je kunt er ook lekker mee variëren, zodat je toch steeds een ander koekje hebt.

Het basisrecept voor deze koekjes is met pure chocolade. Je kunt dit aan het deeg toevoegen als chocolade callets (chocoladedruppels) of als stukjes grof gehakte chocolade.
Het basisrecept heb ik overgeslagen en ik ben begonnen met de triple-chocolate chip cookies. Aan het deeg wordt als laatste de witte, pure en melkchocolade toegevoegd, alle drie in grof gehakte stukjes. Van het deeg maak je een rol met een doorsnede van ongeveer 4 cm, die minimaal 1 uur moet rusten in de koelkast. Daarna snij je van het deeg plakjes van 1,5 à 2 cm, die met voldoende tussenruimte op de bakplaat gaan, want ze lopen nog behoorlijk uit tijdens het bakken. Af laten koelen op een rooster en genieten maar!

Een week later maakte ik chocolate chip cookies met bacon. Bacon in een koekje klinkt misschien raar, maar het is echt lekker. De knapperige en zoute stukjes bacon vormen een lekkere combinatie met de stukjes chocolade. De plakjes bacon bak je op de bakplaat eerst knapperig en bruin en laat je even uitlekken op keukenpapier. Vervolgens verkruimel je de afgekoelde bacon en kneed je het samen met de gehakte pure chocolade door het deeg. Daarna weer een rol maken, koelen, plakjes snijden en bakken op de bakplaat. 
Ik was heel benieuwd hoe ze zouden smaken, maar dit chocolate chip cookie is echt een verrassend lekker koekje!

De volgende variatie die ik maakte zijn chocolate chip cookies met gedroogde cranberries en witte chocolade. De werkwijze is weer precies hetzelfde. Ook deze combinatie van smaken is echt genieten!

Spritsen met chocolade-hazelnootpasta 

Dit is ook weer zo'n zalig chocoladekoekje. Je maakt eerst het spritsenbeslag. Dit is een dik beslag en het gaat daardoor best zwaar om met de spuitzak de koekjes op te spuiten. Mijn spuitzak, die al eerder spritsenbeslag voor de kiezen had gehad, heeft het dan ook niet overleefd. Er moest zelfs duct tape aan te pas komen om het karweitje af te maken.
Na het bakken heb ik de koekjes af laten koelen en ondertussen de chocolade-hazelnootpasta au bain-marie gesmolten. Van de helft van de koekjes heb ik de onderkant bestreken met de chocoladepasta en vervolgens de overige koekjes erop gelegd. Daarna heb ik chocolade en kokosvet au bain-marie gesmolten en het uiteinde van elk dubbel koekje erin gedipt. Even laten drogen en daarna smullen van een heerlijke chocolade sprits!

Een bijbel vol koekjes

In april heb ik mezelf verwend met de aankoop van de Koekjesbijbel van Rutger van den Broek, winnaar van de eerste editie van 'Heel Holland Bakt'. Een heerlijk boek met meer dan 170 koekjesrecepten van bekende en minder bekende koekjes. Bovendien staan er duidelijke stap-voor-stapfoto's in van de basistechnieken en basisrecepten. Bij het doorbladeren van dit boek krijg je het gevoel dat je met deze recepten al die verschillende koekjes echt kunt bakken. Ook als beginnende bakker. Aan de slag dus!

Als eerste koos ik de hazelnootrozetten uit de categorie 'brosse koekjes'. De hazelnoten moeten eerst geroosterd worden op een bakplaat en daarna met suiker fijn gemalen in een hakmolentje, waardoor je zelfgemaakte hazelnootspijs krijgt. Wat gaat dat supersnel. Handig hoor. De spijs gaat door het deeg, die je daarna, met een spuitzak met een gekarteld spuitmondje, als rozetten op de bakplaat spuit. In het midden van elke rozet druk je een hazelnoot en dan kunnen ze de oven in. Helemaal niet moeilijk dus, maar wel een heel leuk en lekker resultaat.

Een week later, precies volgens mijn ontstane #vrijdagmiddagtraditie, koos ik voor de pindakaaskoekjes uit de categorie 'rijke koekjes'. Volgens de Koekjesbijbel zijn 'rijke koekjes' koekjes die verrijkt zijn met extra ingrediënten, die de smaak van deze koekjes naar een hoger plan tillen.
Ik ben er inmiddels wel achter dat het deeg voor de meeste soorten koekjes minimaal 1 uur in de koelkast moet rusten voor je het verder gaat verwerken. Daarom zorg ik er meestal voor dat ik 's morgens voor de lunch het deeg gemaakt heb, zodat ik niet al te lang na de lunch verder kan met het recept. Koekjes hoeven nooit echt lang in de oven, dus zodoende kunnen we bijna altijd op vrijdagmiddag van een nog niet helemaal afgekoeld koekje genieten. 
Voor pindakaaskoekjes meng je natuurlijk pindakaas door het deeg. Ik koos voor pindakaas met stukjes pinda erin voor de crunchy versie. Van het deeg vorm je bolletjes die je vervolgens met een vork in twee richtingen plat drukt, waardoor ze een leuk streeppatroon krijgen. Heerlijke koekjes, tenminste als je van pindakaas houdt.

De week erop koos ik voor een koekje uit de categorie 'gevulde koekjes'; crème doublies. Een dubbel koekje, dus voor elke crème doublie bak je 2 koekjes. Het deeg moet weer met een spuitzak (nu met een glad spuitmondje) op de bakplaat gespoten worden, met voldoende ruimte tussen de koekjes omdat ze tijdens het bakken flink uitlopen. Ondertussen heb ik de botercrème op basis van banketbakkersroom gemaakt (er staat ook nog een ander recept voor botercrème in het boek). Ik had nog niet eerder zelf botercrème gemaakt, maar het was heel leuk om te doen. De room wordt gemaakt van melk, suiker, een eidooier, maizena en een half vanillestokje. Nadat dit afgekoeld is tot kamertemperatuur gaat het bij de luchtig geklopte boter met poedersuiker en klaar is de botercrème. Op de helft van de afgekoelde koekjes spuit je de botercrème en daar druk je de andere koekjes voorzichtig op. Echt zálig zijn ze. Zelfgebakken koekjes blijven toch het allerlekkerst.

Hollandse koekjes

Een poosje geleden zag ik bij mijn zusje het 'Hollands bakboek' in de kast staan. Het boek staat vol met typisch Hollandse baksels, verdeeld in de categorieën 'taart', 'cake & gebak', 'koek(jes)' en 'lekkere trek'. Bij 'taart' vind je natuurlijk de appeltaart en de kersenvlaai. Bij 'cake & gebak' o.a. de tompoezen en de oliebollen. Bij 'koek(jes)' de door Nederlanders veel gegeten gevulde koeken en eierkoeken. En bij 'lekkere trek' horen o.a. de poffertjes en de saucijzenbroodjes.
Ik mocht het boek een poosje lenen en besloot als eerste de kokosmakronen met witte chocolade te maken. Van kokosmakronen houden we hier thuis allemaal en met witte chocolade kan hij alleen maar lekkerder worden. Het bleek een heel makkelijk te bakken koek te zijn met heel weinig ingrediënten; eiwitten, gemalen kokos en suiker. Deze drie ingrediënten met elkaar mengen en daarna met 2 lepels in gelijke bergjes op de bakplaat scheppen en de oven in. Ondertussen de witte chocolade au bain-marie smelten, in een spuitzak doen en dan streepjes trekken over de afgekoelde kokosmakronen. Een heerlijke variatie op de gewone kokosmakroon.

In een ander bakboekje (uit de kookboekjesserie van Blue Band uit 1990) staan ook heel veel typisch Hollandse koekjes. Hierin vond ik een recept voor Sprits. Ook dit was bepaald niet een moeilijk recept, maar wat me erg tegen viel was het opspuiten van het deeg. Het is namelijk een erg stevig deeg. Ik had het eerst in een wegwerpspuitzak gedaan, maar bij de eerste keer druk uitoefenen op de zak, scheurde hij meteen kapot. Gelukkig had ik ook nog een stevige herbruikbare spuitzak in de kast liggen. Het opspuiten ging nog steeds heel zwaar, maar de spuitzak ging in ieder geval niet kapot. Ik besloot ronde spritsen te maken, maar je kunt natuurlijk ook voor de rechthoekige kiezen. In dat geval spuit je het deeg in een lange zigzagvorm op de bakplaat en snij je het meteen na het bakken in stukken. 
Later kwam ik nog tips tegen over hoe je het deeg wat hanteerbaarder kunt maken. Zo kun je bijvoorbeeld een deel van de boter smelten voor je het toevoegt. Dat zou ervoor moeten zorgen dat het deeg makkelijker is op te spuiten. Dat ga ik zeker onthouden voor een volgende keer.

Tot slot een chocoladekoekje. Wie houdt er níet van! Het recept staat ook in hetzelfde bakboekje van Blue Band en bevat zowel pure als witte chocolade. Niet moeilijk, maar zó lekker. De pure chocolade moet weer in stukjes gehakt en au bain-marie gesmolten worden. Als de chocola afgekoeld is tot dik vloeibaar moet het op een bepaald moment toegevoegd worden aan het koekdeeg. Daarna kan het deeg uitgerold worden op het werkblad. Uit de uitgerolde lap deeg moeten ronde koekjes gestoken worden, die op een bakplaat de oven in gaan. Hiervoor zijn uitsteekvormen verkrijgbaar in allerlei maten, maar je kunt natuurlijk ook gewoon een glas gebruiken.
Als de koekjes in de oven zitten hak ik de witte chocolade in stukken en smelt deze weer au bain-marie. Zodra de koekjes zijn afgekoeld bestrijk ik ze met de witte chocolade. Nog even wachten tot de chocolade is uitgehard en dan … proeven maar!