Kroonluchter Femke

In juni van vorig jaar schreef ik al eens een stukje over gehaakte tuinlampions op mijn blog. Inmiddels is wel gebleken dat het haken van tuinlampions geen tijdelijke bevlieging was. De teller van 2021 staat al op 15 stuks en het jaar is nog maar halverwege. Zo’n vrolijke tuinlampion is dan ook echt een leuke blikvanger, vind ik. Regelmatig komt er een bestelling binnen, soms voor twee lampions tegelijk. En ook als cadeautje zijn ze natuurlijk erg leuk.

In april van dit jaar ontdekte ik op Facebook de groep ‘Gehaakte kroonluchters’, een groep van ‘Huisje van Katoen’. In deze groep kwamen allerlei prachtige creaties voorbij, die me ontzettend inspireerden. Het grote verschil met wat ik tot dan toe gemaakt had, was dat deze kroonluchters bijna allemaal in een effen kleur gehaakt waren. Wat minder opvallend misschien, maar wel heel stijlvol. En daardoor ook heel geschikt om zowel binnen als buiten te gebruiken. Ik zocht bij Huisje van Katoen een mooi patroon uit, Femke genaamd, en bestelde dit samen met de ivoorwitte katoen en de metalen ringen. Doordat de katoen lekker dik is en ik met naald 5 kon werken, schoot het lekker op. Het resultaat was echt naar mijn zin. Femke heeft, mede door de kleur, een beetje een brocante uitstraling en kreeg een mooi plekje in de slaapkamer. Later haakte ik er in dezelfde kleur nog een bedloper (halve sprei) bij, ook met een brocante uitstraling.

     

Afgelopen maand bestelde iemand 2 kroonluchters bij me en liet de kleurkeuze aan mij over. Het moest wel een duidelijk setje zijn. Ik besloot het patroon van de Femke te nemen en daar 2 verschillende versies van te maken met dezelfde kleuren. Ik deed wel wat aanpassingen. Zo vond ik het door het kleurgebruik niet nodig een bolletjessnoer te maken zoals bij de effen Femke. Ook maakte ik ze beide iets langer, door aan de bovenkant wat extra toeren te haken. En bij 1 van beide gebruikte ik voor de onderkant de tapestry-techniek, waardoor het bloempatroon heel duidelijk te zien is.

Het is ontzettend leuk om te zien hoe je met 1 patroon zulke verschillende kroonluchters kunt haken!

Mandala haken

Een poosje geleden kwam ik op de website Kim(H)aakt een prachtige afbeelding tegen van een gehaakte mandala. Ik was meteen verliefd, op zowel het patroon als de kleur waarin hij gehaakt was.  

De patroondiagrammen vond ik op Pinterest en een soort van werkbeschrijving stond op de website van Kim(H)aakt. De diagrammen waren echter best klein. Ik heb ze flink uitvergroot, maar daardoor werden ze nogal vaag. Al met al een flinke uitdaging om dit patroon te 'lezen'. Gelukkig kwam ik in diezelfde tijd op Facebook de groep 'Van Diagram naar Tekst' tegen en tot mijn grote verrassing stond daar een bestand, waarin deze mandala toer voor toer was uitgeschreven. Mijn dank was groot. 

Ik kocht de Scheepjes whirl Blueberry Bambam, een bol met een looplengte van 1000 meter en een prachtig kleurverloop, die precies genoeg moest zijn voor deze mandala. Ik heb niet meteen de metalen ring van 1 meter gekocht, omdat ik eerst zeker wilde weten of hij daar mooi in ging passen.

Nu kon ik met de diagrammen (met een vergrootglas erbij) en de volledige beschrijving aan de slag. Ik haakte met naald 2,5 en begon vanuit het midden van de bol. Het was heerlijk om te doen. Ik was benieuwd naar het effect van elke nieuwe toer en van elke nieuwe kleur die zich aandiende. Al met al behoorlijk verslavend, zo'n mandala.

Toen ik bijna klaar was heb ik mijn huisgenoten regelmatig ingeschakeld om de mandala op de tafel uit te strekken, zodat ik kon bepalen in welke maat ring hij moest komen. De mandala moest er strak in komen te zitten, anders zou hij na verloop van tijd uit gaan hangen. Uiteindelijk heb ik een paar toeren extra gehaakt, waardoor hij prachtig in een ring van 1 meter kwam te zitten.

Het in- en omhaken van de ring is door de maat van de ring niet een gemakkelijke klus. Ik deed dit staande, terwijl ik de ring op een stoel tegen de rugleuning liet leunen. Maar het is gelukt! Ik ben heel blij en tevreden met het resultaat. Hij heeft een mooi plekje aan de muur boven ons bed gekregen.

Het patroon is ontworpen door Kazuko Hayashi van Ondori, een Japans bedrijf dat verschillende haakboekjes/magazines heeft uitgebracht. Dit patroon stond als tafelkleed in het boekje ‘Classic Crochet Lace‘ uit 2006.

Amigurumi haken

In de haakwereld kom je soms termen tegen waarvan je niet meteen weet wat het is, bijvoorbeeld de term 'amigurumi haken'. Natuurlijk kom je daar vervolgens met behulp van internet snel genoeg achter.
Het woord amigurumi komt uit Japan en betekent letterlijk 'gebreid speelgoed'. In Japan is dit ontzettend populair en worden deze knuffels heel veel gebreid én gehaakt. In Nederland kennen wij amigurumi vooral van gehaakte knuffels, maar breien kan dus ook. De keuze uit amigurumi's is enorm; van bijna elke diersoort bestaat wel een patroon, soms compleet met kleding of andere accessoires. Voor amigurumi's, die niet alleen als decoratie, maar echt als speelknuffel bedoeld zijn, zijn er veiligheidsoogjes en -neusjes te koop, zodat kleine kinderen niet het gevaar lopen kleine onderdelen in te slikken.
Amigurumi's worden meestal strak gehaakt (zodat je de vulling er niet doorheen ziet) met dunne katoen en haaknaald 2,5 tot 3,5.

(afbeelding van mijnhaaknaaldenik.nl)

Natuurlijk wilde ik ook weten hoe je een amigurumi maakt. Samen met een vriendin ging ik naar een workshop van Laura Haakt in Dongen. Hier leerden we de basisbeginselen van het amigurumi haken. We werkten met een super leuk gratis patroon van haaknaaldeni.blogspot.com en waren een paar uur zeer geconcentreerd bezig. Er moesten constant steken gemeerderd of geminderd worden, dus we hadden veel telwerk. Het hoofdje, snuitje, lijfje, oren, armen en benen worden allemaal apart gehaakt en opgevuld. Het strakke haken moest erg wennen en deed na een poosje best zeer aan mijn vingers. Zo nu en dan even rusten is een goede zaak om krampen te voorkomen.
Het was teveel werk om in één avond af te maken, maar het patroon en alle benodigdheden gingen mee naar huis en daar heb ik hem netjes afgemaakt. Ik heb hem gemaakt van 1 bolletje Scheepjes Catona 212 van 50 gram en 1 bolletje Scheepjes Catona 130 van 10 gram, met haaknaald 2,5. Het is een heel schattig beertje geworden, dat een hele tijd op een tafeltje in mijn woonkamer heeft gezeten. Na een poosje heb ik hem verkocht.

Ik vind het heel leuk om nu te weten hoe het haken van een amigurumi in zijn werk gaat, maar vanwege de pijnlijke vingers door het strakke haken en het gepriegel om het beertje netjes in elkaar te zetten, zal ik niet zo snel aan een volgende amigurumi beginnen. Liever toch het iets grovere werk, zoals dekens, kussens, sjaals en wandkleden.

Heerlijke omslagdoeken

Grinda-shawl
Voordat ik begon met haken, had ik eigenlijk niks met omslagdoeken. Ik had er nog nooit eentje gekocht of gemaakt. Eenmaal in de haakwereld, kwam ik talloze patronen tegen van omslagdoeken, de één nog mooier dan de ander. Ik kreeg in de gaten dat het best fijn is om één of meerdere omslagdoeken te hebben voor de momenten dat je het even net niet warm genoeg hebt.
In het voorjaar van 2019 zag ik op internet het patroon van de Grinda-shawl, een prachtige omslagdoek van ontwerpster Tatsiana van LillaBjörn's Crochet World. Grinda is een eiland in Zweden.  De wilde natuur op dit eiland en de magische zee-vergezichten inspireerden haar tot dit ontwerp.

De omslagdoek wordt gemaakt van een Scheepjes Whirl. Dit is een bol garen met een looplengte van maar liefst 1000 meter, waardoor je voor een sjaal of omslagdoek maar één Whirl nodig hebt. Je kunt kiezen uit 39 kleuren, ieder met z'n eigen kleurverloop.
Het kleine zusje van de Whirl is de Whirlette. Dit is een bol garen met dezelfde samenstelling (60% katoen-40% acryl) als de Whirl, maar dan in een unikleur en met een looplengte van 455 meter. Er zijn 19 verschillende kleuren, zodat er altijd wel een kleur is die je kunt gebruiken als aanvulling op de Whirl. Ook het patroon van de Grinda-shawl bevat de mogelijkheid om de omslagdoek te vergroten met een Whirlette.

Ik koos voor de Whirl Blueberry Bambam en haakte met haaknaald 3,5. Een omslagdoek begint meestal in het midden van de lange zijde, het punt wat later in je nek komt te liggen. Je haakt hem in rijen en keert na elke rij je werk. Zo wordt de driehoek steeds groter. Het patroon van de Grinda-shawl bestaat uit 5 delen en elk deel is totaal anders, zoals je goed op de eerste foto kunt zien. Daardoor ben je steeds weer benieuwd hoe het volgende stuk eruit komt te zien en blijft het haaktempo er goed in. Na twee maanden was hij klaar en ik heb hem ondertussen al heel vaak om m'n schouders gehad. Hij is ook heel leuk als extra 'versiering' over een blauw of wit spijkerjasje.

         

Only Love
Mijn tweede omslagdoek ontstond op een andere manier. Meestal word ik eerst verliefd op een bepaald haakontwerp en kies ik daarna met welk garen ik dat ga maken. Deze keer zag ik op de handwerkbeurs KreaDoe in Utrecht een bol garen, waar ik meteen helemaal vrolijk van werd. Het was een bol van Trendy Colors van Lammy Yarns met kleurverloop. Omdat ik nog niet voor ogen had wat ik ervan wilde maken, kocht ik maar 1 bol. Dat was achteraf niet zo slim, want wat kun je nu helemaal met 1 bol. Deze had namelijk een looplengte van 360 meter en niet 1000 meter zoals de Whirl van mijn vorige omslagdoek. 

    

Gelukkig vond ik op de maandelijkse fabrieksverkoop van Lammy Yarns in Hilvarenbeek dezelfde bol en heb ik er eentje bij gekocht. Inmiddels had ik bedacht dat ik er een warme omslagdoek van wilde maken. Het garen is namelijk lekker dik en moest met naald 6 gehaakt worden. Op de website van Durable vond ik een leuk patroon van een omslagdoek, Only Love genaamd. Een makkelijk patroon met alleen lossen en stokjes, want de kleuren van dit garen zorgen al voor de vrolijke uitstraling. Het is een behaaglijke omslagdoek geworden die je echt wat extra warmte geeft.

      

Mijn eerste gehaakte wandkleed

Twee jaar geleden kwam ik het patroon tegen van een ontzettend vrolijk wandkleed, genaamd 'brain-teaser-blanket'. Het is ontworpen door Jellina van jellina-creations. Op haar site staan heel veel kleurrijke patronen, waarvan een deel gratis is. Zo ook het patroon van dit wandkleed. Wat heel fijn is, is dat ze aan de hand van een aantal foto's heel duidelijk beschrijft hoe je te werk moet gaan.

Het grappige was, dat ik het kubuspatroon ineens op meerdere plaatsen tegenkwam. Zo waren we op vakantie in Valencia en daar lag in een oud klooster een stenen vloer met hetzelfde kubuspatroon. 

Prachtig vond ik het, maar ik wilde toch echt voor de kleurrijke versie gaan. Dus werd het tijd om kleuren uit te zoeken. Ik wilde 6 verschillende kubussen maken, die steeds terug zouden komen in het wandkleed. Elke kubus bestaat uit 3 ruiten in 3 opeenvolgende tinten. Ik moest dus 18 kleuren kiezen. Dit lukte in de Wolhal in Drachten waar ze een groot assortiment van Scheepjes Cotton 8 hadden. Ik legde heel veel bolletjes op de grond (een tafel was er niet) om zo tot 6 mooie combinaties van 3 kleuren te komen. Als ik geweten had dat ik daar nu een blog over zou schrijven, had ik er zeker een foto van gemaakt. Het duurde wel even voor ik mijn keus had gemaakt (mijn vader, die toevallig mee was, heeft zolang geduldig op een stoel zitten wachten), maar ik kwam uiteindelijk helemaal blij met mijn aankoop de winkel uit. 

Het patroon van de ruit zelf is supersimpel: alles gehaakt in vasten, elke toer 1 steek meerderen tot je op het breedste punt bent en daarna elke toer 1 steek minderen tot je niks meer over hebt. Elke keer als ik 3 ruitjes had gehaakt maakte ik er meteen een kubus van en hechtte ik de overbodige draden af. Zo hield ik een beetje overzicht over al die gekleurde ruitjes.

Mijn man en ik hadden van tevoren samen besloten waar in huis we het wandkleed op gingen hangen. Zo wist ik in ieder geval hoe groot hij ongeveer mocht worden. Ik heb in totaal 60 hele kubussen en 6 halve kubussen (om de zijkanten mooi recht te maken) gehaakt. Dat zijn 186 ruiten en 6 halve ruiten. De rand van het wandkleed heb ik van 3 toeren vasten gemaakt. Daarna heb ik de ophanglussen, waar de roedes doorheen moesten, aan de boven- en onderkant gehaakt. Het wandkleed is uiteindelijk 102 cm breed en 82 cm hoog geworden. Het hangt nu al 2 jaar boven de bank in onze woonkamer en ik ben er nog steeds heel blij mee.