Kroonluchter Femke

In juni van vorig jaar schreef ik al eens een stukje over gehaakte tuinlampions op mijn blog. Inmiddels is wel gebleken dat het haken van tuinlampions geen tijdelijke bevlieging was. De teller van 2021 staat al op 15 stuks en het jaar is nog maar halverwege. Zo’n vrolijke tuinlampion is dan ook echt een leuke blikvanger, vind ik. Regelmatig komt er een bestelling binnen, soms voor twee lampions tegelijk. En ook als cadeautje zijn ze natuurlijk erg leuk.

In april van dit jaar ontdekte ik op Facebook de groep ‘Gehaakte kroonluchters’, een groep van ‘Huisje van Katoen’. In deze groep kwamen allerlei prachtige creaties voorbij, die me ontzettend inspireerden. Het grote verschil met wat ik tot dan toe gemaakt had, was dat deze kroonluchters bijna allemaal in een effen kleur gehaakt waren. Wat minder opvallend misschien, maar wel heel stijlvol. En daardoor ook heel geschikt om zowel binnen als buiten te gebruiken. Ik zocht bij Huisje van Katoen een mooi patroon uit, Femke genaamd, en bestelde dit samen met de ivoorwitte katoen en de metalen ringen. Doordat de katoen lekker dik is en ik met naald 5 kon werken, schoot het lekker op. Het resultaat was echt naar mijn zin. Femke heeft, mede door de kleur, een beetje een brocante uitstraling en kreeg een mooi plekje in de slaapkamer. Later haakte ik er in dezelfde kleur nog een bedloper (halve sprei) bij, ook met een brocante uitstraling.

     

Afgelopen maand bestelde iemand 2 kroonluchters bij me en liet de kleurkeuze aan mij over. Het moest wel een duidelijk setje zijn. Ik besloot het patroon van de Femke te nemen en daar 2 verschillende versies van te maken met dezelfde kleuren. Ik deed wel wat aanpassingen. Zo vond ik het door het kleurgebruik niet nodig een bolletjessnoer te maken zoals bij de effen Femke. Ook maakte ik ze beide iets langer, door aan de bovenkant wat extra toeren te haken. En bij 1 van beide gebruikte ik voor de onderkant de tapestry-techniek, waardoor het bloempatroon heel duidelijk te zien is.

Het is ontzettend leuk om te zien hoe je met 1 patroon zulke verschillende kroonluchters kunt haken!

Amigurumi haken

In de haakwereld kom je soms termen tegen waarvan je niet meteen weet wat het is, bijvoorbeeld de term 'amigurumi haken'. Natuurlijk kom je daar vervolgens met behulp van internet snel genoeg achter.
Het woord amigurumi komt uit Japan en betekent letterlijk 'gebreid speelgoed'. In Japan is dit ontzettend populair en worden deze knuffels heel veel gebreid én gehaakt. In Nederland kennen wij amigurumi vooral van gehaakte knuffels, maar breien kan dus ook. De keuze uit amigurumi's is enorm; van bijna elke diersoort bestaat wel een patroon, soms compleet met kleding of andere accessoires. Voor amigurumi's, die niet alleen als decoratie, maar echt als speelknuffel bedoeld zijn, zijn er veiligheidsoogjes en -neusjes te koop, zodat kleine kinderen niet het gevaar lopen kleine onderdelen in te slikken.
Amigurumi's worden meestal strak gehaakt (zodat je de vulling er niet doorheen ziet) met dunne katoen en haaknaald 2,5 tot 3,5.

(afbeelding van mijnhaaknaaldenik.nl)

Natuurlijk wilde ik ook weten hoe je een amigurumi maakt. Samen met een vriendin ging ik naar een workshop van Laura Haakt in Dongen. Hier leerden we de basisbeginselen van het amigurumi haken. We werkten met een super leuk gratis patroon van haaknaaldeni.blogspot.com en waren een paar uur zeer geconcentreerd bezig. Er moesten constant steken gemeerderd of geminderd worden, dus we hadden veel telwerk. Het hoofdje, snuitje, lijfje, oren, armen en benen worden allemaal apart gehaakt en opgevuld. Het strakke haken moest erg wennen en deed na een poosje best zeer aan mijn vingers. Zo nu en dan even rusten is een goede zaak om krampen te voorkomen.
Het was teveel werk om in één avond af te maken, maar het patroon en alle benodigdheden gingen mee naar huis en daar heb ik hem netjes afgemaakt. Ik heb hem gemaakt van 1 bolletje Scheepjes Catona 212 van 50 gram en 1 bolletje Scheepjes Catona 130 van 10 gram, met haaknaald 2,5. Het is een heel schattig beertje geworden, dat een hele tijd op een tafeltje in mijn woonkamer heeft gezeten. Na een poosje heb ik hem verkocht.

Ik vind het heel leuk om nu te weten hoe het haken van een amigurumi in zijn werk gaat, maar vanwege de pijnlijke vingers door het strakke haken en het gepriegel om het beertje netjes in elkaar te zetten, zal ik niet zo snel aan een volgende amigurumi beginnen. Liever toch het iets grovere werk, zoals dekens, kussens, sjaals en wandkleden.

Mijn eerste gehaakte wandkleed

Twee jaar geleden kwam ik het patroon tegen van een ontzettend vrolijk wandkleed, genaamd 'brain-teaser-blanket'. Het is ontworpen door Jellina van jellina-creations. Op haar site staan heel veel kleurrijke patronen, waarvan een deel gratis is. Zo ook het patroon van dit wandkleed. Wat heel fijn is, is dat ze aan de hand van een aantal foto's heel duidelijk beschrijft hoe je te werk moet gaan.

Het grappige was, dat ik het kubuspatroon ineens op meerdere plaatsen tegenkwam. Zo waren we op vakantie in Valencia en daar lag in een oud klooster een stenen vloer met hetzelfde kubuspatroon. 

Prachtig vond ik het, maar ik wilde toch echt voor de kleurrijke versie gaan. Dus werd het tijd om kleuren uit te zoeken. Ik wilde 6 verschillende kubussen maken, die steeds terug zouden komen in het wandkleed. Elke kubus bestaat uit 3 ruiten in 3 opeenvolgende tinten. Ik moest dus 18 kleuren kiezen. Dit lukte in de Wolhal in Drachten waar ze een groot assortiment van Scheepjes Cotton 8 hadden. Ik legde heel veel bolletjes op de grond (een tafel was er niet) om zo tot 6 mooie combinaties van 3 kleuren te komen. Als ik geweten had dat ik daar nu een blog over zou schrijven, had ik er zeker een foto van gemaakt. Het duurde wel even voor ik mijn keus had gemaakt (mijn vader, die toevallig mee was, heeft zolang geduldig op een stoel zitten wachten), maar ik kwam uiteindelijk helemaal blij met mijn aankoop de winkel uit. 

Het patroon van de ruit zelf is supersimpel: alles gehaakt in vasten, elke toer 1 steek meerderen tot je op het breedste punt bent en daarna elke toer 1 steek minderen tot je niks meer over hebt. Elke keer als ik 3 ruitjes had gehaakt maakte ik er meteen een kubus van en hechtte ik de overbodige draden af. Zo hield ik een beetje overzicht over al die gekleurde ruitjes.

Mijn man en ik hadden van tevoren samen besloten waar in huis we het wandkleed op gingen hangen. Zo wist ik in ieder geval hoe groot hij ongeveer mocht worden. Ik heb in totaal 60 hele kubussen en 6 halve kubussen (om de zijkanten mooi recht te maken) gehaakt. Dat zijn 186 ruiten en 6 halve ruiten. De rand van het wandkleed heb ik van 3 toeren vasten gemaakt. Daarna heb ik de ophanglussen, waar de roedes doorheen moesten, aan de boven- en onderkant gehaakt. Het wandkleed is uiteindelijk 102 cm breed en 82 cm hoog geworden. Het hangt nu al 2 jaar boven de bank in onze woonkamer en ik ben er nog steeds heel blij mee.